قاسم آقابابایی(مدیر و طراح) 
میثم ابراهیمی(طراح وکاغذدیواری) 
مهدی علیپور (طراح) 
مهرداد امامیان (تحلیل گر) 
احمد کشفی (روایت تاریخ) 

کل بازدیدها:  1305228
بازدیدهای امروز:  89
بازدیدهای دیروز:  175

  RSS   Atom 

 آهنگ فرزین
 آهنگ سعید محمدی
 آهنگ قاسم افشار
 آهنگ قرمزته
 آهنگ رضا هیتلر - پرسپولیس
 آهنگ آرش (تیم ملی)
 آهنگ بلش (ایران برنده میشه)
 آرین (ای جاویدان یران)
 شش تایی ها (صوتی)
 افشین قطبی - دل شیر
 آهنگ مردان پرسپولیس 1
 آهنگ مردان پرسپولیس 2
 دی جی مامسی - پرسپولیس
 امین نیکو - پرسپولیس قهرمان میشه
 امین هدف - پرسپولیس
 امیر اس مکس - پرسپولیس
 فرم - سلسله پرسپولیس
 تیرداد - پرسپولیس و سپاهان

 عملکرد پرسپولیس و استقلال در 28 دوره لیگ ایران (به قلم احمد کشفی)
 تاریخچه پرسپولیس
 قهرمانی های پرسپولیس
 رکوردهای پرسپولیس
 بازیهای خارجی پرسپولیس
 تاریخچه لیگ ایران
 تاریخچه جام حذفی ایران
 تاریخچه فوتبال در ایران
 تاریخچه داربی
 تاریخچه جام جهانی
 تاریخچه جام ملتهای آسیا
 تاریخچه کوپا آمریکا
 10 گلزن برتر فوتبال ایران
 مربیان تاریخ فوتبال ایران
 مشخصات باشگاههای ایرانی
 مرجع قوانین فوتبال(داوری)
 مرجع قوانین فوتسال(داوری)
 شیوه رده بندی فیفا
 زندگی نامه علی پروین
 افتخارات علی پروین
 افتخارات احمد عابدزاده
 زندگینامه علی کریمی
 زندگینامه مجید سبزی
 زندگینامه حمید شیرزادگان
 کارنامه آری هان
 کارنامه دنیزلی
 بیوگرافی افشین قطبی
 بیوگرافی علی دایی
 بیوگرافی حمید استیلی
 روایت شش تایی ها

 کاپ قهرمانی استقلال (طنز)
------------------------------------
 گل انصاریان به بایرن مونیخ
------------------------------------
 گل کریم باقری به استرالیا
 گل خداداد عزیزی به استرالیا
 ایران - یوگوسلاوی (جام جهانی 1998)
 ایران - آلمان (جام جهانی 1998)
 ایران - آمریکا (جام جهانی 1998) - قسمت اول
 ایران - آمریکا (جام جهانی 1998) - قسمت دوم
------------------------------------
 ایران - مکزیک (جام جهانی 2006) - یحیی گل محمدی
 ایران - آنگولا (جام جهانی 2006) - سهراب بختیاری زاده
------------------------------------
 گل آری هان به ایتالیا
 گل پله به سوئد
 گل مارادونا به انگلیس
 گل مارادونا به ورونا
 گل معروف مارادونا با دست
 گل ریوالدو به والنسیا
 گل فان باستن به روسیه
 گل فان باستن به دن بوش
 گل بتگا به میلان
 گل زیدان به بایر لورکوزن
 گل کارلوس به فرانسه
 گل ژرژوه آ به ورونا
 گل ساویسویچ به بارسلونا
 گل ژورکائف به رم
 گل ویری به پاوک سالونیکا
 گل اینزاگی به گالاتاسری
 گل رکوبا به امپلی
 گل مونتلا به میلان
 گل شوچنکو به یوونتوس
 گل برگ کمپ به نیوکاسل
 گل زولا به نوریچ سیتی
 گل دی کانیو به ویمبلدون

 لیگ اسپانیا
 لیگ ایتالیا
 لیگ آلمان
 لیگ انگلیس

 هیئت فوتبال استان فارس
 فدراسیون جهانی فوتبال
 اتحادیه فوتبال اروپا
 اتحادیه فوتبال آسیا
 جام جهانی فوتبال

 بارسلونا
 رئال مادرید
 منچستر یونایتد
 لیورپول
 چلسی
 آرسنال
 آث میلان
 اینتر میلان
 یوونتوس
 آس رم
 بایرن مونیخ
 هامبورگ
 آژاکس

 توپ ورزشی
 جهان فوتبال
 ایران ورزشی
 کیهان ورزشی
 ابرار ورزشی
 پیروزی
 روزنامه 90

پرسپولیس 1 - 1 فولاد خوزستان

با سلام

نمی دانم چه طلسم و نفرینی گریبانگیر پرسپولیس شده که در روزی که استحقاق پیروزی را دارد هم باز از انجام این مهم عاجز می ماند و در آخرین دقیقه وقت معمول و روی تنها موقعیت حریف که آنهم از روی ارسال ضربه کاشته بدست آمد گل تساوی را دریافت می کند .

بازی را دو تیم هجومی آغاز کردند و هر دو برای پیروزی در آخرین مسابقه نیم فصل و صعود در جدول رده بندی چشم به سه امتیاز این بازی داشتند ترکیب پرسپولیس که مدتهاست بعلت مصدومیت تعدادی و محرومیت شیث و نصرتی و بسته بودن دست کادر فنی یک ترکیب ثابت و آشنا می باشد امروز فقط یک تغییر نسبت به چند بازی گذشته داشت و آنهم حضور مجدد علیرضا محمد در دفاع راست و برگشتن شیری به پست اصلی اش یعنی دفاع میانی و قرار گرفتن در کنار نورمحمدی بود و مانند بازی قبلی هر سه عنصر تهاجمی تیم یعنی رضایی ، کاظمیان و اولادی در زمین حضور داشتند که در مواقعی که حریف توپ را در اختیار می گرفت سیستم تیم 1-3-2-4 بود و در زمان حمله با اضافه شدن کاظمیان و رضایی به خط حمله سیستم تیم به 3-3-4 تغییر می یافت .

اولین موقعیت جدی پرسپولیس روی مانور کاظمیان و شوت بادامکی شکل گرفت که توپ دقیقا به جایی رفت که دروازه بان فولاد ایستاده بود سپس در دقایق7 و 10 و 24 شوتهای اولادی و رضایی (دوبار) آسمان را شکافتند و با اختلافی بسیار از روی دروازه بخارج رفتند . ولی با وجود حملات پرسپولیس این فولاد بود که می توانست در دقیقه 14 گل اول بازی را به نقع فولاد به ثمر برساند که امیر شرفی که فرار زیبایی را انجام داده بود و مدافعین پرسپولیس هم کاملا جا مانده بودند توپ زیر پایش گیر کرد و جالب این بود که علی کریمی نزدیک ترین تعقیب کننده وی بود که توپ وی را گرفت و خطر را از محوطه خودی دفع کرد در حالی که این مسئولیت دفاع های میانی مان بود که هیچکدام به صحنه نزدیک نبودند . حملات پرسپولیس ادامه یافت و در دقیقه 26 شوت کریمی در داخل محوطه جریمه حریف بلوکه شد و در دقیقه 34 همین بازیکن توپ دیگری را در موقعیتی بهتر از قبلی براحتی از دست داد تا اینکه در سی و نهمین دقیقه بازی نفوذ عالی کاظمیان با خطای مدافع حریف مواجه شد که ضمن کسب یک پنالتی برای پرسپولیس اخراج مدافع خطا کننده را نیز بدنبال داشت تا فولادی ها مجبور شوند حدود 50 دقیقه ده نفره بازی را ادامه دهند . ضربه پنالتی را زارع مثل همیشه مطمئن نواخت تا با توجه به این گل و کم شدن یک یار حریف امید به پیروزی نزد هواداران شدت بگیرد . در آخرین دقیقه این نیمه کریمی یک موقعیت مناسب دیگر را روی تکروی و خودخواهی خود از دست داد که با این وجود با تشوق هواداران پرسپولیس (که تعدادشان به زحمت به دو هزار نفر می رسید) قرار گرفت .

نیمه دوم تقریبا بطور کامل در اختیار پرسپولیس بود . البته نه اینکه حاکم بی چون و چرای میدان باشد ولی ریتم حرکتی و هجومی تیم بسیار منظم تر و بهتر انجام می گرفت و در ضمن تمام حملات فولاد را با آفساید گیری های خود بی اثر کرده بودند . با شروع این نیمه سه حمله پیاپی پرسپولیس در دقایق 46 ، 47 و 54 هر سه توسط بادامکی که امروز یکی از ضعیف ترین های پرسپولیس بود از دست رفت که در آخرین آن مصدوم هم شد تا جای خود را به محمد نوری بسپارد . سه دقیقه پس از ورود نوری روی ضربه کرنری که نصیب فولادیها شده بود توپ ارسالی در یک کش و قوس به فشنچگی رسید که وی از یک سوم خودی پا به توپ حرکت کرد و با جای گذاشتن تمامی فولادی های پیش رویش خود را تا درون محوطه جریمه حریف و روبروی دروازه بان رساند ولی در حالی که می توانست توپ را به یار کناری اش که در موقعیت بهتری قرار داشت پاس بدهد یا خود ، ضربه اش را دقیق تر بنوازد تا یکی از زیباترین گلهای لیگ را به ثمر رسانده باشد متاسفانه در هیچ یک از این دو کار موفق نبود تا بهترین موقعیت برای دو برابر شدن نتیجه را از دست بدهیم . در دقیقه 69 و این بار بدشانسی باعث شد تا توپی را که کاظمیان روی یک کار خوب تیمی بدست آورده و نواخته بود با بارخورد به دیرک افقی ، راهی به درون دروازه نیابد . در این لحظات چند بار غلام رضایی روی اصرار بیش از حدش بر حمل و نگهداری توپ و ندادن پاس به یاران هم دسته خود باعث از بین رفتن موقعیتهای نسبتا مناسبی شده بود و در دقیقه 80 هم که روی ضد حمله ای سریع 4 - 5 پرسپولسی خود را به محوطه جریمه فولاد رسانده بودند روی تعلل بیش از اندازه فرصت دفع توپ را به حریف دادند تا این موقعیت هم بی اثر گردد . باز هم در دقیقه 83 پاس طلای کریمی (که برخلاف نیمه اول بسیار پرکار تر شده بود) توسط اولادی هدر رفت تا اینکه خطرناک ترین موقعیت پرسپولیس در دقایق پایانی این نیمه (دقیقه 86) با هنر نمایی کریمی که یک تنه دفاع حریف را به هم ریخته بود شکل گرفت که پاس عالی وی در دهانه دروازه برای کاظمیان قبل از رسیدن به وی با نوک پای مدافع حریف که فقط در حد چند سانتی متر جلوتر از کاظمیان به توپ رسید بخارج رفت و باز هم دست خالی ماندیم تا اینکه در هشتاد و نهمین دقیه بازی روی یکی از معدود حملات فولاد و خطای مدافعین تیم ما ، ضربه کاشته ای از جناح چپ پرسپولیس به روی دروازه مان ارسال شد که بختیار رحمانی بدون هیچ مزاحمتی و با ضربه سر توپ را به تور دروازه مان بدوزد که در دریافت این گل بغیر از کوتاهی مدافعین تزلزل حقیقی در تصمیم برای خروج از دروازه جهت جمع کردن توپ یا برگشت دوباره به درون دروازه بی اثر نبود و متاسفانه حقیقی هم مدتهاست آن دروازه بان مطمئن قبلی نشان نمی دهد و گلهای مفتی را دریافت می کند .

بهرحال تک گل فولاد روی تقریبا تک موقعیت شان در نیمه دوم و در آخرین دقیقه بازی به ثمر رسید تا در روزی که واقعا باید می بردیم و بهیچوجه مستحق تساوی نبودیم باز هم دو امتیاز از کف بدهیم تا ثابت شود که شانس هم از تیم ما روی برگردانیده و مدتهاست که در کنار مسائل دیگر از شانس هم بی بهره ایم . بگذریم از اینکه در دومین دقیقه اوقات تلف شده خطای بسیار مشکوک پنالتی هم بر روی فشنگچی انجام شد که داور از کنار آن گذشت که امیدوارم در برنامه 90 امشب در مورد این صحنه هم صحبت بشود .

با این تساوی با 22 امتیاز در رتبه نهم جول جای خوش کردیم و با 14 امتیاز اختلاف نسبت به صدرنشین مسابقات یکی از بدتزین نیم فصل های تاریخ پرسپولیس را به پایان رساندیم .

... یا علی مدد ...

بازیکنان پرسپولیس :علیرضا حقیقی، علیرضا محمد، مجتبی شیری، علیرضا نورمحمدی، امیرحسین فشنگچی، مازیار زارع، علی کریمی، حسین بادامکی(57- محمد نوری)، جواد کاظمیان، غلامرضا رضایی(89- محمد منصوری)، مهرداد اولادی
سرمربی: محسن عاشوری

نکـته: در صورتی که قصد کپی برداری از این مطلب را دارید، اخلاقاً موظف هستید که آدرس منبع را به این شکل قید نمایید: منبع (wWw.FcPersepolis.ir)

پرسپولیس 1 - 1 راه آهن

با سلام

اولین بازی بدون استیلی هم چنگی به دل نزد و باز هم فرصت کمتر شدن فاصله با صدر جدول از دست رفت . در روزی که عاشوری و زومدیک مشترکا مسئولیت ارنج و هدایت پرسپولیس را بعهده داشتند همان ترکیب بازی قبلی را شاهد بودیم و نوع بازی تیم نیز همان بود که تابحال دیده بودیم . البته غیر از این هم انتظاری نمی رفت و نمی شد توقع داشت تیمی که از لحاظ روحی کاملا از هم پاشیده است و از اول فصل با انواع فشارهای روحی روانی مواجه بوده و نتایجی هم که تابحال کسب کرده تقریبا فاجعه بار بوده (که آخرینِ آن شکست سخت در دربی بود) بتواند در عرض شش روز خود را بازسازی نماید . سختی مضاعف کارمان در این بود که تیم مقابل هم بخاطر نتایج ضعیفی که داشته و تساویهای متوالی اش نیاز مبرمی به امتیازات این بازی داشت . همین دلایل باعث شده بود که هیچکدام از دو تیم کوتاه نیایند و پا پس نکشند .

پرسپولیس غیر از گلی که در دقیقه 38 محمد نوری به ثمر رساند دو سه موقعیت دیگر داشت که با خودخواهی بازیکنان صاحب موقعیت از دست رفت . از جمله این موقعیت ها دقیقه 8 بود که محمد نوری که تا درون محوطه جریمه نفوذ کرده بود با خودخواهی اقدام به زدن ضربه کرد که از دست رفت در صورتی که می توانست با یک پاس عرضی کاظمیان را که سمت چپ وی در موقعیت بسیار خوبی بود صاحب موقعیت برتر نماید که متاسفانه چنین نکرد . در دقیقه 15 نیز کاظمیان که از جناح چپ پرسپولیس تا پشت خط محوطه جریمه راه آهن نفوذ کرده بود بجای پاس دادن اقدام به دریبل های متعدد و بی حاصلی کرد و در حالی که فشنگچی چند بار به او نزدیک شد تا شاید توپ را دریافت کرده و به درون محوطه جریمه ارسال کند کاظمیان با اصرار بی موردش بر دریبل زنی سرانجام توپ را لو داد و باعث شد هم تیمی هایش سریعا به زمین خودی بازگردند تا اسیر ضد حمله نشوند . یکی دیگر از موقعیت های گل پرسپولیس در این نیمه شوت دقیقه 32 نوری بود که با برخورد به مدافعین حریف از دست رفت تا سرانجام در دقیقه38 روی پاس بادامکی به کاظمیان که درون محوطه جریمه حریف قرارداشت و استپ سینه زیبای این یکی که توپ را برای محمد نوری کاشت و مهیا کرد با شوت سرکش نوری به تور دروازه حریف چسبید تا اولین گل بازی برای تیم ما ثبت شود . پرسپولیس در این نیمه نسبتا خوب بازی کرد و موقعیتهای گل بیشتری هم داشت ولی راه آهن فقط یک بار آنهم در دقیقه 30 و روی شوت اَمنه توانست خودی نشان بدهد .

اما در نیمه دوم راه آهن هجومی آغاز کرد و پرسپولیس خواسته یا ناخواسته عقب کشیده بود و موقعیت های فراوانی را به حریف تقدیم کرد تا سرانجام گل مساوی را دریافت کند . اولین خطر را راه آهنی ها با فرار و شوت زیبای عالیشاه که میلی متری از کنار دیرک عمودی دروازه به خارج رفت خلق کردند سپس در دقایق 64 و 67 عباسفرد خطرساز ظاهر شد که در بار اول ممدوتال توپ را از جلوی پای وی که در محوطه شش قدم جای گرفته بود دفع کرد و در بار دوم هم خود عباسفرد توپی را که برایش ارسال شده بود با ضربه سر و با فاصله ای اندک بخارج زد . در حالی که در این دقایق پرسپولیس فقط دل به پاسهای هنرمندانه کریمی بسته بود که از زمین خودی برای مهاجمان تیم ارسال می کرد و هیچکدام قدر این موقعیت ها را ندانستند (بخصوص غلام رضایی که طبق معمول فقط توپ خراب می کرد) در دقیقه 74 بهادر عبدی روی آشفتگی مدافعین ما (که دیگر امری عادی تلقی می شود) گل تساوی را به ثمر رساند تا هم راه آهن تساوی دیگری را به کارنامه اش اضافه کند و هم ارزوی سه امتیاز به دلمان بماند . پس از این گل با اینکه کریمی دوباره جلو کشید تا به خط حمله کمک کند و اولادی نیز به ترکیب تهاجمی پرسپولیس اضافه شده بود اتفاق دیگری روی نداد و بازی با همان دو گل که سهم هر تیم یکی بود به پایان رسید .

در هر حال در روزی که نیمه اول متعلق به پرسپولیس بود و نیمه دوم در سلطه راه آهن تساوی عادلانه ترین نتیجه به حساب می آمد .

... یا علی مدد ...

پرسپولیس:
علیرضا حقیقی، علیرضا نورمحمدی، ممدوتال، امیرحسین فشنگچی، مجتبی شیری، مازیار زارع، حسین بادامکی، علی کریمی، محمد نوری( از دقیقه 77 محمد منصوری)، جواد کاظمیان( از دقیقه 76 روح الله سیف الهی) و غلامرضا رضایی( از دقیقه 85 مهرداد اولادی)
سرمربی: محسن عاشوری

نکـته: در صورتی که قصد کپی برداری از این مطلب را دارید، اخلاقاً موظف هستید که آدرس منبع را به این شکل قید نمایید: منبع (wWw.FcPersepolis.ir)

گام به گام دارن همه رکوردهایی که عمری بهشون مباهات می کردیم رو نابود می کنن!
آقای دایی که یک سری از اونها رو به باد فنا داد؛ آقای استیلی هم نگذاشت دیگه چیزی از پرسپولیس باقی بمونه...
دلم واسه خودم و همه هوادارای عاشق می سوزه، دلم واسه همه اونهایی که گریه کردن می سوزه؛ وقتی اشک های میثاق رو روی نیمکت دیدم دلم لرزید، پیش خودم گفتم شاید هنوز کس هایی باشن که مثل ما به پرسپولیس عشق بورزن.
راستش شنیدید که میگن چوب خدا صدا نداره؟! این درست همونه! ولی نمی دونم چرا ایندفعه صدا داشت! صداش رو کل ایران شنیدند!! آقای استیلی یادت میاد چه بر سر قطبی آوردی؟
یادت میاد هر روز مصاحبه می کردی که من این تیم رو قهرمان کردم؛ یادت میاد توی اون فصل رویایی وقتی از تیم اخراج شدی همش زیر آب قطبی رو میزدی، یادت میاد؟! خودت بودی که می گفتی من این تیم رو جمع کردم، من این تیم رو قهرمان کردم، من و من و من...
پس اون من ها کجا رفت؟! چی شد؟! چرا نتونستی خودت که بودی هیچ کاری کنی؟؟
چه کارهایی کردی تا به نیمکت پرسپولیس برسی؟ چقدر زیرآب این و اون رو زدی! لذت بخش بود؟! حالا که با اوج خفت خودت استفاء دادی چی؟ بعد از دربی خودت چنان شرمسار بودی که 10 بار گفتی ببخشید، معذرت می خوام!!!
اینو واسه همه میگم که یادتون باشه به دست آوردن چیزها به هر قیمتی یه روزی سرنوشتش این چنین خواهد شد! چه عشقتون باشه چه فوتبال باشه چه هر چیز دیگه!
آقای استیلی دیگه روی همه رویاهات خط بکش، چون دیگه خواب نیمکت پرسپولیس رو هم نخواهی دید. بغضی تو گلوم هست که دارم این مطلب رو می نویسم. فقط تایپ می کنم؛ به چیزی فکر نمی کنم. شاید باورتون نشه و اشک تو چشمام حلقه زده!
چه بر سر پرسپولیس محبوب ما آوردید که باید از هر آدمی حرف صد من یه غاز بشنویم و فقط سرمون پایین باشه.
همون قطبی که شما زیرآبش رو میزدی که هیچ چی نمی فهمه و هیچ دانشی نداره، چند روز پیش پیشنهاد سرمربیگری کره جنوبی رو رد کرد! آره درسته شاید تو بیشتر از کره ای ها می فهمی!!!
خدا جای حق نشسته... خداحافظ آقای به ظاهر با تعصب!

نکـته: در صورتی که قصد کپی برداری از این مطلب را دارید، اخلاقاً موظف هستید که آدرس منبع را به این شکل قید نمایید: منبع (wWw.FcPersepolis.ir)

پرسپولیس 0 - 3 استقلال

با سلام

واقعا نوشتن از این پرسپولیس و این بازی ها تبدیل به کاری عذاب آور شده و حیف از ساعات و دقایقی که باید برای نگاه کردن تحقیرمان بدست حریفان ریز و درشت صرف کرد ولی متاسفانه چاره ای نیست و باید نوشت به امید زمانی که بتوانیم از پیروزی های تیم محبوب مان بنویسیم .

بازی یک چهارم نهایی جام حذفی ایران در حالی بین دو رقیب دیرینه شروع شد که برخلاف تصور ، هواداران پرسپولیسی در حساس ترین بازی این جام تیم خود را تنها نگذاشتند و دوباره در تعداد نسبتا زیادی به استادیوم آمدند . البته اگر وضعیت غیر از آنی بود که در این پانزده هفته گذشته بر تیم رفته بود می بود مسلما حضور بیش از صد هزار نفر را در آزادی شاهد می بودیم ولی بخاطر نارضایتی های گسترده ای که از نتایج این فصل پرسپولیس نزد هواداران بوجود آمده و اینکه هنوز به نیم فصل نرسیده با 13 امتیاز اختلاف ، حریف را یکه تاز صدر جدول می بینند تعداد بسیاری هنوز با پرسپولیس قهر هستند و تحت هیچ شرایطی حاضر به حضور در استادیوم و تشویق تیم محبوب شان نیستند که این مسئله در پیامکی که شبکه ورزش اعلام کرده بود که طرفدار کدام تیم هستید بخوبی نمایان بود : %51 بسود پرسپولیس و %49 بسود استقلال در حالی که همیشه در آمارهای دیگری که به مناسبت های مختلف در این مورد گرفته می شد اکثرا 60 به 40 بسود پرسپولیس بوده (بگذریم که در پایان بازی برای اولین بار در تاریخ این دو تیم تعداد هواداران استقلال بیش از پرسپولیس شده بود !!!)

بازی در حالی آغاز شد که تعداد بازیکنان داخل زمین و ذخیره پرسپولیس حتی با استفاده از بازیکنان امیدش به زحمت به 16 نفر می رسید که این امر باعث شده بود استیلی مثل بعضی از بازیهای قبلی از بازیکنانی در پستهای غیر تخصصی شان استفاده کند بعنوان مثال مجتبی شیری برای اولین بار در دوران بازیگریش بود که بعنوان مدافع راست انجام وظیفه می کرد و فشنگچی هم بالاجبار و بخاطر کمبود یار در جناح چپ وظیفه مشابهی را بعهده گرفته بود . ولی در خط هافبک همان بازیکنان چند بازی اخیر به چشم می آمدند و اولادی هم برای اولین بار از ابتدای بازی فیکس بود .

اولین حمله بازی در دقیقه 2 بازی توسط پرسپولیس انجام شد که با نفوذ کریمی به داخل محوطه جریمه و پاسی که با پشت پا به عقب فرستاد غلام رضایی را در موقعیت خوبی قرار داد که ضربه وی با برخورد به دفاع استقلال به کرنر رفت . این حمله اولیه که خطرناک هم بود باعث اعتماد بنفس بازیکنان پرسپولیس شد به نحوی که در 10 دقیقه ابتدایی ، بازی خود را بر حریف تحمیل کرده بودند تا دقیقه 11 که رضایی یک موقعیت مناسب دیگر را هدر داد ولی پس از اشتباهی که نورمحمدی در یازدهمین دقیقه بازی مرتکب شد و نزدیک بود کار دستمان بدهد این استقلالی ها بودند که چندین و چند موقغیت خطرناک که همگی بوی گل می داد را روی دروازه پرسپولیس ایجاد کردند . اولین این حملات با پاس زیبای برهانی به میثم حسینی و ارسال زیباتر وی روی دروازه پرسپولیس شکل گرفت که مجیدی فقط در حد چند سانتی متر کم آورد تا توپ را به تور دروازه بدوزد . در دقیقه 15 بازی عین همین صحنه روی دروازه ما تکرار شد با این تفاوت که این بار مجیدی سانتر کرد و توپ با اختلاف اندکی از جلوی پای میداوودی گذشت . باز در دقیقه 32 شوتی که فرهاد مجیدی از پشت محوطه جریمه نواخت با کمترین اختلاف از کنار دیرک عمودی دروازه به اوت رفت . دقیقه 28 همکاری برهانی و مجیدی خطر دیگری بر روی دروازه پرسپولیس خلق کرد که آن هم با خوش شانسی تیم ما از دست رفت . از این زمان با دوندگی بیشتر خط میانی ما بازی کم کم به تعادل کشیده شد و در دقیقه 31 سانتر فشنگچی به محوطه شش قدم استقلال با اختلاف اندکی از روی سر محمد نوری گذشت ولی استقلال جواب این حمله را با حرکت و شوت خطرناک برهانی که با برخورد به تیر دروازه پرسپولیس برگشت شد جواب داد . در این میان پرسپولیس هم بیکار ننشسته بود و در دقیقه 39 شوت اولادی دروازه استقلال را با خطر مواجه کرد ولی خطرناک ترین موقعیت پرسپولیس در آخرین دقیقه این نیمه با هنر بی بدیل کریمی در سردرگم کردن مدافعین حریف و پاسی که در موقعیتی بسیار خوب به اولادی داد شکل گرفت که شوت روپا و محکم وی با اختلافی اندک از کنار دیرک عمودی به بیرون رفت . در این نیمه غلام رضایی نتوانست از دوندگی اش استفاده ای ببرد و تنها کار مثبت وی گرفتن یک کرنر در شانزدهمین دقیقه بازی بود ولی محمد نوری در همین حد هم کارآیی نداشت و چنان خنثی و بی اثر بازی کرد که کریمی مجبور بود بیشتر امور تهاجمی تیم را به تنهایی انجام دهد که با توجه به سن وی و مصدومیتی که مدتهاست گریبان اش را گرفته باعث خستگی زودتر از موقع وی شده بود .

در نیمه دوم نسبت به نیمه اول تحرک و حملات کمتری را شاهد بودیم به نحوی که اولین موقعیت این نیمه در دقیقه 54 با ارسال خطرناک میداوودی شکل گرفت که منجر به کرنر شد ولی در دقیقه 62 در پشت محوطه جریمه استقلال ، کریمی توپ را بصورت چیپ از بالای سر مدافع روبرویش به رضایی رساند و خودش بلافاصله به تو زد تا جواب پاس اش را از رضایی در داخل محوطه هیجده قدم تحویل بگیرد و با مانوری زیبا مدافع روبرویش را هم جا گذاشت ولی ضربه نهایی اش که با پای چپ نواخته شد از بالای دروازه بیرون رفت در حالی که اگر دقت بیشتری می کرد گل اول بازی را به نفع پرسپولیس به ثمر رسانده بود که متاسفانه استرس حاکم بر دربی و خستگی وی باعث شد تا ضربه وی دقت همیشگی را داشته باشد . در جواب این حمله استقلال در دقایق 65 و 68 روی شوتهای کیانوش رحمتی و شریفات تازه وارد صحنه های خطرناکی را خلق کرد . با تمام این احوال و رنجی که پرسپولیس از نداشتن تعدادی از بازیکنان اصلی اش می کشید باز این شانس را داشتیم که در همان وقت معمول نتیجه را به نفع خود کنیم که در دقیقه 90 مانور پشت محوطه جریمه علی کریمی و شوتی که متعاقب آن زد درست همانجایی رفت که رحمتی ایستاده بود و در دقیقه 3+90 سانتر زیبای فشنگچی از چپ با فاصله ای میلیمتری از جلوی پیشانی اولادی که روی نقطه پنالتی جایگیری کرده بود گذشت و بعد از وی هم که بادامکی ایستاده بود نتوانست از این توپ استفاده کند تا بهترین موقعیت در آخرین ثانیه بازی نیز از دستمان برود . در کل نود دقیقه با وجود اینکه موقعیت های گل استقلال بیشتر از پرسپولیس بود ولی بعلت اینکه تیم ما هم موقعیتهای خطرناکی را بر روی دروازه حریف ایجاد کرده بود امید به پیروزی را داشتیم و بنده بالشخصه خیلی امیدوار بودم که پرسپولیس نتیجه را در طول بازی مال خود کند و نگذارد که تکلیف برنده مسابقه به ضربات پنالتی بکشد زیرا با وجود دروازه بانی مانند رحمتی شانس پیروزی مان در ضیافت پنالتی ها را بسیار کم می دانستم .

با شروع وقت اضافه اول بازی متعادل پیش می رفت که در دقیقه 95 امیرآبادی که بدون مزاحم تا پشت محوطه جریمه تیم ما نفوذ کرده بود با پاسی عالی و زیبا توپ را به مجتبی جباری که پشت مدافعان پرسپولیس جای گرفته بود سپرد تا وی با چند قدم پیشروی با شوتی سرضرب و روپا جای هیچ عکس العملی برای حقیقی باقی نگذارد و گل اول بازی را به نفع استقلال به ثمر برساند . در به ثمر رسیدن این گل جدای از کوتاهی مدافعان محمد نوری مقصر اصلی بود . وی که تا آن زمان بازی به همراه غلام رضایی ضعیف ترین و خنثی ترین بازیکنان پرسپولیس محسوب می شدند (و عجیب این بود که استیلی کماکان او را در میدان نگاه داشته بود) در آن لحظه با جباری یارگیری مستقیم کرده بود ولی نه در قطع پاس امیرآبادی ، نه در ممانعت از حرکت جباری بطرف دروازه و نه در جلوگیری از نواختن ضربه وی نه تنها کوچکترین تحرکی را از وی مشاهده نکردیم بلکه مانند یک اسکورت جباری را همراهی کرد تا ضربه اش را براحتی و بدون کمترین مزاحمتی بنوازد (جالب این بود که ایشان جزو نادر بازیکنان پرسپولیس بود که کری های شدیدی را برای استقلالی ها خوانده بود) ولی همانطور که در سطور بالا عرض کردم کم کاری فوق العاده وی باعث خستگی بیش از حد کریمی که می توانست برگ برنده ما در این بازی باشد شده بود . دو دقیقه بعد حقیقی یک موقعیت مسلم گل را از حریف گرفت تا فاصله دوبرابر نشود ولی چند لحظه بعد با اشتباهی که در دفع توپ با پا داشت باعث شد ممدوتال برای جلوگیری از حرکت مجیدی بطرف دروازه خالی مرتکب خطای پنالتی شود که ضزبه پنالتی را جباری به مرکز دروازه نواخت تا شیرجه حقیقی برای دفع توپ بی اثر باشد . در بدست آمدن این پنالتی نیز جدای از اشتباه حقیقی در دفع توپ با پا ممدوتال هم که تا آن موقع خوب کار کرده بود عجله کرد و بی جهت روی مجیدی خطا کرد چون توپ از مجیدی فاصله زیادی گرفته بود و در ضمن بطرف گوشه محوطه جریمه می رفت و نیازی به انجام خطا نبود . پس از این دو گل شیرازه پرسپولیس کاملا از هم پاشید و در حالی که اکثر هوادارن تیم در حال ترک استادیوم بودند و آنها هم که باقی مانده بودند برعلیه سرمربی و بازیکنان تیم شان شعار می دادند گل سوم استقلال روی فرار شریفات که بسیار مشکوک به آفساید بود به ثمر رسید تا کوچکترین امیدی برای تغییر نتیجه باقی نماند و حملات کورکورانه و احساسی بچه های تیم در دقایق باقیمانده حتی برای کمتر کردن سنگینی شکست مفید فایده واقع نشود و یکی از بدترین شکستهای چند سال اخیر را در مقابل رقیب دیرین متحمل شویم . ایکاش استیلی کمی زودتر از اینها به نظرات طرفداران احترام می گذاشت تا شاید این آخرین امیدمان ناامید نمی شد . کار به جایی رسیده بود که شعارها از حیا کن-رهاکن گذشت و به توهین رسید ولی ایشان باز می گفت "من برای کمک به پرسپولیس مانده ام" کار بجایی رسید که در دو بازی قبل تر هواداران ، دیگر به حالت التماس می گفتند "استیلی جون مادرت برو" ولی ایشان باز برای کمک ماند . کاربجایی رسید که در بازی مشهور به دربی ایران فقط حدود دو یا در نهایت سه هزار پرسپولیسی به استادیوم آمدند ولی ایشان همان تعداد را هواداران واقعی تیم خواندند و باز نرفتند . فکر می کنم ایشان ماند تا آخرین شاهکارش که همین بازی امروز بود را به نمایش درآورد و بعد از آن برود .

... یا علی مدد ...

بازیکنان پرسپولیس : علیرضا حقیقی، مجتبی شیری، ممدوتال(116- روح الله سیف اللهی)، علیرضا نورمحمدی، امیر حسین فشنگچی، محمد نوری( 107- محمد منصوری)، علی کریمی، حسین بادامکی، مازیار زارع، مهرداد اولادی و غلامرضا رضایی

نکـته: در صورتی که قصد کپی برداری از این مطلب را دارید، اخلاقاً موظف هستید که آدرس منبع را به این شکل قید نمایید: منبع (wWw.FcPersepolis.ir)

سلام دوستانء امیدوارم حالتون خوب باشه و همیشه موفق و خوش باشیدء دلم واستون تنگ شده بود. ممنون از همه اونایی که منو یاد کردند و می کنند. به قول کاپیتان علی به جای نداشته‌ها باید به دارایی‌های خود فکر کنیم. زیادی بازیکن نداریم و با بازیکنان امید به زور 18 نفر شدند زیاد امید ندارم ولی دعا می کنم این بازی رو ببریم..

نکـته: در صورتی که قصد کپی برداری از این مطلب را دارید، اخلاقاً موظف هستید که آدرس منبع را به این شکل قید نمایید: منبع (wWw.FcPersepolis.ir)

پرسپولیس 0 - 1 تراکتورسازی

با سلام

روند رو به رشدی که استیلی ادعا می کرد در پرسپولیس شاهدش هستیم (البته نه به خاطر اینکه روی دور پیروزی افتاده بودیم بلکه به این دلیل که از هفته دهم ببعد شکست دیگری نداشتیم) دوباره به بن بست رسید و با شکستی که در مقابل تراکتور آنهم در آزادی متحمل شدیم به آذریها اجازه دادیم پس از 36 سال پرسپولیس را در تهران ببرند و در ضمن امکان سقوط دوباره مان تا رده دهم جدول فراهم گردید .

پرسپولیس امروز با ترکیبی که در نیمه دوم بازی قبلی مقابل ذوب آهن بکار گرفته بود و اتفاقا موفق هم ظاهر شده بود در میدان حاضر شد ولی به دلیل استفاده از کاظمیان راست پا در هافبک چپ که تجربه کاری اش در این منطقه زمین بسیار کم و فاقد بار مثبت می باشد و همچنین عدم نفوذ فشنگچی که مدافع چپ تیم محسوب می شد این جناح تیم ما را در مقابل تراکتور کاملا ناکارآمد ساخته بود . در طرف راست تیم هم که بعلت حضور کریمی و رضائی تقریبا نقطه قوت پرسپولیس محسوب می شود هنوز نتوانسته ایم دفاعی مقتدر و توانا که مکمل نفرات نامبرده باشد بیابیم و متاسفانه در حالی که نصرتی داشت در این پست جا می افتاد و به استحکام آن می افزود بعلت اتفاقات تلخ روز بازی با داماش دوباره مجبور شدیم به علیرضا محمد روی بیاوریم که گرچه پست تخصصی اش همان دفاع راست است ولی مدتهاست که از آمادگی لازم به دور بوده که همین ها بیشتر اوقات باعث به هدر رفتن زحمات تعداد معدود بازیکنانی می شود که واقعا متعصب اند و با تمام وجودشان برای تیم بازی می کنند که بارزترین شان علی کریمی است که بقدری آسیب دیدگی دارد که پزشک تیم پرسپولیس همیشه تا یک روز مانده به مسابقه بعدی تیم درباره حضور یا عدم حضور وی مردد نشان می دهد ولی با این وجود هر زمان که در زمین حضور میابد تا آخرین دقایق مسابقه برای پیروزی تیم تلاشی وصف ناپذیر از خود بروز می دهد مانند امروز که بارها با پاسهای طلایی اش دیگر مهاجمان تیم را در موقعیت های بسیار مناسبی قرار می داد که اکثر این موقعیت ها یا به علت بی دقتی یا بخاطر تعلل بیش از حد یار خودی از دست می رفت .

بازی مقابل تراکتورسازان در حالی شروع شد که شاگردان قلعه نوعی از همان ابتدا کنترل بازی را در دست گرفتند و حملات بسیاری را روی دروازه پرسپولیس تدارک دیدند و یاران تیم ما در بیشتر زمانهای نیمه اول به دفع حملات تراکتوریها مشغول بودند و کمتر اجازه عرض اندام در مقابل دروازه حریف را می یافتند که این بیشتر بخاطر پرس سنگینی بود که یاران حریف روی بازیکنان پرسپولیس اجرا می کردند که این امر باعث اشتباهات مکرر یاران خودی در ارسال پاس و لو دادن توپ به دفعات مختلف شده بود و در این بین نقش حاج صفی و مرتضی ابراهیمی در تراکنور ساری برجسته تر ازبقیه بود .

نیمه دوم تازه شروع شده بود که در پی چند حمله نصفه نیمه تراکتوریها توپ به یکی از مهاجمین شان در جناح راست پرسپولس و نزدیک خط طولی زمین رسید ولی در حالی که محمد و بادامکی سعی در جلوگیری از نفوذ وی داشتند او براحتی هرچه تمام تر با فریب این دو بازیکن و عبور از سد آنها توپ را به سیاوش اکبرپور رساند که او هم پس از چند گام حرکت در عرض و نفوذ به داخل جریمه با شوتی زمینی و محکم توپ را در حضور چندین مدافع پرسپولیس و از زیر بدن حقیقی به تور دروازه رساند تا تنها گل این بازی در دقیقه 50 و به سود تراکتورسازی به ثمر برسد . پس از این گل پرسپولیس سراپا حمله شد و از چپ و راست بطرف دروازه حریف توپ می ریختند که متاسفانه هیچکدام به نتیجه نرسبد . در این دقایق حتی فشنگچی هم یکسره در کار حمله بود و گاهی اوقات هر 10 بازیکن پرسپولیس در زمین حریف بودند که این حضور پر تعداد و فاقدِ پشتوانه دفاعی ضد حمله هایی را موجب می شد که در یکی دو نوبت اگر ممدوتال سریع تر عکس العمل نشان نداده بود یا خروج به موقع حقیقی نبود (که برای دفع توپی که سه مهاجم حریف در تعقیب اش بودند نا نزدیکی های خط وسط زمین جلو آمد) احتمالا گل دوم را هم دریافت کرده بودیم . در این میان پرسپولیس هم حداقل دو موقعیت بسیار خوب گل داشت که در یک مورد کریمی با مانوورهای زیبا و حرکات فریبنده اش در پشت محوطه حریمه حریف چند بازیکن تراکتوری را جای گذاشته بود و خود را در موقعیت شوت قرار داد که متاسفانه ضربه اش درست به جایی نواخته شد که دروازه بان حریف ایستاده بود و در مورد دیگر غلام رضایی که وی هم با پاس عالی کریمی در موقعیت بسیار مناسبی قرار گرفته بود ضربه اش از قدرت کافی برخوردار نبود تا دفاع تراکتور بتواند توپ را قبل از ورود به دروازه دفع کند . در نهایت هجومهای همه جانبه پرسپولیس حتی با ورود اولادی و منصوری هم به جایی نرسید تا پنجمین شکست فصل و سومین شکست خانگی را متحمل شویم تا هم در آستانه دربی دوباره تیم به حاشیه برود و هم اینکه جایگاه مان در جدول که به زحمت به رتبه ششم رسیده بود دوباره متزلزل شود .

... یا علی مدد ...

بازیکنان پرسپولیس : علیرضا حقیقی، علیرضا محمد، رضا نورمحمدی، امیر حسین فشنگچی (65 مهرداد اولادی)، ممدوتال، مازیار زارع، محمد نوری، غلامرضا رضایی، جوادکاظمیان (78 محمد منصوری)، حسین بادامکی و علی کریمی

نکـته: در صورتی که قصد کپی برداری از این مطلب را دارید، اخلاقاً موظف هستید که آدرس منبع را به این شکل قید نمایید: منبع (wWw.FcPersepolis.ir)

ذوب آهن 2 - 3 پرسپولیس

با سلام

بازی امروز یکی از عجیب ترین بازیهای این فصل تیم پرسپولیس بود که با نتیجه جالب و در عین حال غیرقابل پیش بینی ای به پایان رسید . اینرا به چند دلیل می گویم اول اینکه کمتر پیش میاید که بازیهای جام حذفی تا این حد پر گل باشند آنهم در نود دقیقه ، دلیل دیگر اینکه از پرسپولیسی که در این فصل هرگاه گل اول را از حریفان اش دریافت کرده آن بازی را واگذار کرده یا درنهایت و با زحمت بسیار توانسته بازی را با نتیجه تساوی به اتمام برساند توقع نداشتیم که دو بار از رقیب اش عقب بیافتد ولی در هر دو بار در فاصله ای نه چندان زیاد گل خورده را جبران کند و در نهایت گل پیروزی را هم بزند که در واقع این بار این طلسم شکسته شد . باز هم دلیل دیگر اینکه از تیمی که در زمین خودش امثال سایپا را با مشقت بسیار با یک گل شکست میدهد تقریبا بعید بود که در زمین حریف ، آنهم حریفی مثل ذوب آهن سه گل به ثمر برساند و تقریبا دو برابر گلهای زده اش موقعیت صددرصد گل را از دست بدهد

استیلی در چند بازی گذشته تیمش بعلت مصدومیت تعدادی از بازیکنان اصلی و نیز به دلیل محرومیت تعدادی دیگر مجبور بوده در هر بازی در بعضی از پستها تغییراتی اعمال کند که بازی امروز هم از این قاعده مستثنی نبود و پس از محرومیت نصرتی ابتدا محمد را در دفاع راست به کار گرفت که پس از بازی ضعیف او در بازی قبلی امروز سامان آقازمانی را بجای وی گمارد و با مصدوم شدن نوروزی نیز بالاجبار امیر حسین فشنگچی را به میدان آورد تا در پست هافبک چپ قرار بگیرد . بازی از جانب هر دو تیم هجومی آغاز شد که اولین حمله سهم پرسپولیسی ها بود و یک دقیقه بعد ذوبی ها هم حمله مشابهی را تدارک دیدند که هر دو حمله نسبتا خطرناک بود . در این نیمه تیم ذوب آهن جناحین پرسپولیس را برای حمله نشانه رفته بود که به دلیل ضعف مفرط مدافعین کناری مان (آقا زمانی و مجتبی شیری) بارها و بارها دَر دور زدن این دو و ایجاد خطر بر روی دروازه پرسپولیس موفق نشان دادند که اکثر موقعیت هایشان را خودشان به هدر می دادند و در بقیه مواقع یا حقیقی ناجی دروازه می شد یا مدافعین سراسیمه توپها را به بیرون می زدند که از این طریق ضربات کرنر متعددی را به حریف تقدیم کردند که اکثر این ضربات با ارسالهای فوق العاده دقیق (ماچادو) به موقعیتی خطرناک برای ذوبی ها تبدیل و اکثر این ارسال ها نیز با ضربات سر بازیکنان ذوب آهن همراه می شد و کمتر پیش میامد که مدافعین ما بتوانند بالاتر از حمله وران حریف ضربه اول را به توپ بزنند که در این قضیه نمی توان آوراژ قدی بلند تر ذوبی ها را نادیده گرفت . در ضمن یک بار هم ضربه مهاجم آنها در حالی که حدود ده پانزده متر توسط آقازمانی اسکورت شده بود و به راحتی به داخل محوطه جریمه ما نفوذ کرده بود با خوش شانسی محض حقیقی با برخورد به تیر افقی دروازه به زمین برگشت و از یک گل حتمی نجات پیدا کردیم . البته پرسپولیس هم دست و پا بسته نبود و پا به پای حریف حمله کرد و موقعیت گل ایجاد کرد که خطرناک ترین آن شوت محکم علی کریمی (بهترین بازیکن امروز پرسپولیس) بود که با واکنش گردان برگشت داده شد که توپ برگشتی جلوی پای کاظمیان افتاد ولی او بجای توپ سایه آنرا زد و بهترین موقعیت پرسپولیس برای زدن گل اول بازی را به هدر داد . متاسفانه امروز ، روز جواد نبود و در حالی که تلاش و دوندگی بسیاری داشت دو موقعیت دیگر نظیر همین را که با پاسهای فوق العاده کریمی و غلام رضایی فراهم شده و او را با دروازه بان حریف تک به تک کرده از دست داد و چهارمین آنرا هم که از بالای سر گردان که برای دفع توپ جلو آمده بود به سمت دروازه انداخت که با فاصله اندکی بخارج رفت

بهرحال اولین گل بازی برای ذوب آهن در دقیقه 7 بازی با ضربه فرشید طالبی از نزدیکی خط شش قدم به ثمر رسید که در این صحنه به هم ریختگی مدافعین پرسپولیس و اشتباه حقیقی که توپ از زیر دستش رد شده بود کاملا مشهود بود . ولی شادی اصفهانی ها دوام چندانی نداشت و در هفدهمین دقیقه بازی نفوذ کاظمیان به محوطه جریمه حریف با خطای پنالتی روبرو شد تا وی موقعیتی که دقایقی قبل هدر داده بود را با کسب این پنالتی جبران کرده باشد و ضربه پنالتی را مازیار زارع مثل همیشه دقیق نواخت تا جلو افتادگی ذوبی ها دوام چندانی نداشته باشد . در کل ، بیشتر نیمه اول با همین روال دنبال شد و هر دو تیم فقط در پی حمله بودند و کمتر پیش آمد که توپ در میانه میدان سرگردان باشد که در این میان حملات تیم میزبان به دلیل همان ضعف دفاع های کناری ما پرتعداد تر و خطرناک تر بود

نیمه دوم نیز به سبک و سیاق نیمه اول هجومی آغاز و دنبال شد و در حالی که دفاع ما باز هم کرنرهای زیادی را به حریف می داد و ارسالهای آنها هربار خطرناک تر از بار قبل بود سرانجام در دقیقه 57 روی یکی از همین ضربات ، ماچادو توپ را به بعد از تیر دوم و دقیقا روی سر یار خودی فرستاد که وی نیز توپ را به دهانه دروازه فرستاد تا سید محمد حسینی از فاصله یک متری دروازه توپ را با ضربه سر به تور پرسپولیس بچسباند . در این فعل و انفعال منجر به گل دوم حریف مدافعین تیم ما نتوانستند کوچکترین عکس العمل مثبتی از خود نشان دهند تا اینکه استیلی هر دو مدافع کناری خود را در دقیقه 61 بیرون کشید بدین ترتیب که علیرضا محمد به دفاع راست فرستاده شد و با آمدن نوری ، فشنگچی یک خط عقب تر در دفاع چپ جای گرفت و نوری بجای وی در خط هافبک قرار گرفت . با این تعویض ها میزان هجومهای پرسپولیس افزایش یافته ، دفاع تیمی هم قوام بهتری گرفت تا مهاجمان حریف کمتر بتوانند دروازه ما را به خطر بیاندازد . حدود دقیقه 60 بود که مدافعین حریف جلوی نفوذ رضایی را درست پشت محوطه جریمه شان با ارتکاب خطا گرفتند که در این میان و در حالی که مدافعین ذوب آهن مشغول بحث با داور بودند بادامکی در کسری از ثانیه پس از سوت داور توپ را کاشت و سریعا در داخل محوطه جریمه به فشنگچی رساند تا وی در میان غافلگیری یاران حریف با دروازه بان شان تک به تک شده و با ضربه دقیق پای چپ برای دومین بار بازی را به تساوی بکشاند . با خروج ماچادو از زمین و پاسهای ناب کریمی و نوری و دوندگی بی امانی که همیشه از رضایی سراغ داریم پرسپولیس تملک بیشتری بر توپ و میدان از خود نشان داد تا دقیقه 78 که رضایی با پاس تودر محمد نوری به محوطه جریمه حریف نفوذ کرد ولی در حالی که دو مدافع و حتی دروازه بان ذوب آهن را هم پشت سر گذاشته بود آنقدر در زدن ضربه آخر تعلل کرد تا یکی از دو مدافع جای مانده توانست خود را در مسیر ضربه رضایی بیاندازد تا در عین ناباوری این موقعیت مسلم از دست برود ولی خوشبختانه کرنر حاصل از همین صحنه درپشت محوطه جریمه به مازیار زارع رسید تا وی با شوتی محکم که شهاب گردان فقط توانست مسیرش را با چشم تعقیب کند گل سوم پرسپولیس و عامل صعود این تیم به مرحله یک چهارم را به ثمر برساند . در دقایق باقیمانده هردو تیم می توانستند گلهای خود را افزایش دهند ولی هیچکدام در این امر موفق نبودند تا پرسپولیس در اصفهان جواز صعود به مرحله بعدی را گرفته باشد

در این بازی هر دو تیم بسیار هجومی بازی کردند و موقعیت های گل بسیاری خلق شد که فقط پنج تای آنها به هدف نشست و بیشتر از این تعداد هم به هدف ننشست . ولی استیلی باید بیشترین همت خود و دستیارانش را برای برطرف کردن نقاط ضعف پرشمار تیم بکار گیرد که تا مرز بلااثر کردن تمامی زحمات عناصر تهاجمی تیم پیش می رود همچنین می تواند در مراحل بعدی به راحتی عامل حذف مان از جدول این مسابقات که تقریبا تنها امیدمان برای کسب یک جام است گردد

... یا علی مدد ...

ترکیب پرسپولیس : علیرضا حقیقی، علیرضا نورمحمدی،مجتبی شیری( از دقیقه 61 محمد نوری)، ممدوتال، مازیار زارع، سامان آقازمانی ( از دقیقه 61 علیرضا محمد)حسین بادامکی، امیر حسین فشنگچی، علی کریمی، جواد کاظمیان( از دقیقه 91 محمد منصوری) و غلامرضا رضایی

نکـته: در صورتی که قصد کپی برداری از این مطلب را دارید، اخلاقاً موظف هستید که آدرس منبع را به این شکل قید نمایید: منبع (wWw.FcPersepolis.ir)

 صفحه اصلی
 چت با مدیر وب سایت
 به مسنجرت اضافه کن
 اضافه کردن به علاقه مندی ها
 تبدیل وب سایت به صفحه خانگی